• జాతీయ బీసీ సంక్షేమ సంఘం జాతీయ ఉపాధ్యక్షులు: గుజ్జ సత్యం
వెబ్ న్యూస్: ఒక రాష్ట్ర అభివృద్ధిని కొలవాలంటే అక్కడ నిర్మించిన రోడ్లు, వంతెనలు, భవంతులు మాత్రమే ప్రమాణాలు కావు. ఆ రాష్ట్రంలో చదువుకున్న యువత ఎంతమంది ఉన్నారు? పేద కుటుంబాలకు చెందిన విద్యార్థులు ఎంతమంది ఉన్నత విద్యను అందుకుంటున్నారు? గ్రామీణ ప్రాంతాల నుంచి ఎంతమంది ఇంజినీర్లు, వైద్యులు, ఉపాధ్యాయులు, శాస్త్రవేత్తలు, పారిశ్రామికవేత్తలు తయారవుతున్నారు? అనే ప్రశ్నలకే అసలు సమాధానం వెతకాలి. ఎందుకంటే విద్యపై పెట్టిన ప్రతి రూపాయి ఖర్చు కాదు… అది రాష్ట్ర భవిష్యత్తుపై చేసే అత్యంత విలువైన పెట్టుబడి.
ఒక తరాన్ని మార్చగలిగేది విద్య మాత్రమే. ఒక కుటుంబాన్ని పేదరికం నుంచి బయటకు తీసుకురాగలిగేది కూడా విద్యే. ఒక సమాజాన్ని అసమానతల నుంచి సమాన అవకాశాల వైపు నడిపించేది విద్యే. అందుకే ప్రపంచవ్యాప్తంగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలన్నీ మొదట విద్యను బలోపేతం చేశాయి. ఆ తర్వాతే పరిశ్రమలు, సాంకేతికత, ఆర్థిక వ్యవస్థలో అగ్రస్థానాలకు చేరుకున్నాయి.
తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడినప్పుడు ప్రజల ఆశలు కూడా ఇదే దిశగా ఉండేవి. ప్రభుత్వ విద్యను బలోపేతం చేస్తారని, పేద విద్యార్థులకు ఉన్నత విద్య అందుబాటులోకి వస్తుందని, ఫీజు రీయింబర్స్మెంట్ వంటి సంక్షేమ పథకాలు మరింత సమర్థవంతంగా అమలు అవుతాయని అందరూ ఆశించారు. కొంతవరకు మౌలిక వసతులు మెరుగుపడినా, ఉన్నత విద్య విషయంలో ఇంకా అనేక సమస్యలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి.
ఇటీవలి కాలంలో తెలంగాణలో ఫీజు రీయింబర్స్మెంట్ అంశం మరోసారి తీవ్ర చర్చకు వచ్చింది. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం తీసుకొచ్చిన విధాన మార్పులు, జారీ చేసిన ప్రభుత్వ ఉత్తర్వులు, వాటిపై విద్యార్థి సంఘాలు, విద్యాసంస్థలు, సామాజిక సంస్థలు వ్యక్తం చేసిన అభ్యంతరాలు, అనంతరం న్యాయస్థానాల్లో జరిగిన పరిణామాలు విద్యా వ్యవస్థలో నెలకొన్న అనిశ్చితిని బహిర్గతం చేశాయి. కోర్టుల జోక్యం, ప్రభుత్వ వివరణలు, విద్యార్థుల ఆందోళనలు అన్నీ ఒక విషయాన్ని స్పష్టంగా చెబుతున్నాయి. విద్యార్థి భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన నిర్ణయాలు తీసుకునేటప్పుడు అత్యంత జాగ్రత్త, పారదర్శకత, సామాజిక బాధ్యత అవసరం.
ఫీజు రీయింబర్స్మెంట్ అనేది దానం కాదు. అది సామాజిక న్యాయానికి ప్రతీక. ఆర్థికంగా వెనుకబడిన కుటుంబాలకు చెందిన విద్యార్థులు కూడా ప్రతిభ ఆధారంగా ఉన్నత విద్యను అభ్యసించేందుకు ప్రభుత్వం కల్పించే అవకాశం. ఈ పథకం వల్ల వేలాది మంది మొదటి తరం విద్యార్థులు ఇంజినీర్లు, డాక్టర్లు, ఫార్మసిస్టులు, ఉపాధ్యాయులు, ఐటీ నిపుణులుగా ఎదిగారు. ఈ రోజు విదేశాల్లో, దేశంలోని ప్రముఖ సంస్థల్లో పనిచేస్తున్న అనేక మంది యువతకు ఈ పథకం జీవితాన్ని మార్చిన అవకాశంగా నిలిచింది.
అయితే ఫీజుల విడుదలలో జాప్యం జరిగితే మొదట ఇబ్బంది పడేది విద్యార్థే. కళాశాలలు సర్టిఫికెట్లు నిలిపివేయడం, పరీక్షలకు అనుమతించకపోవడం, క్యాంపస్ నియామకాల సమయంలో అవసరమైన పత్రాలు అందక ఉద్యోగ అవకాశాలు కోల్పోవడం వంటి సమస్యలు వారి భవిష్యత్తుపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతాయి. విద్యార్థి చేసిన తప్పు ఏమీలేకపోయినా, ప్రభుత్వ యంత్రాంగంలోని ఆలస్యానికి అతడే మూల్యం చెల్లించాల్సి వస్తోంది.
ఇక్కడ మనం ఒక ప్రాథమిక విషయాన్ని గుర్తించాలి. రాష్ట్ర బడ్జెట్లో విద్యకు కేటాయించే నిధులను వ్యయంగా చూడటం తప్పు. అవి పెట్టుబడులు. ఒక విద్యార్థి ఉన్నత విద్య పూర్తి చేసి ఉద్యోగం పొందితే అతను పన్నులు చెల్లిస్తాడు. కుటుంబ ఆదాయాన్ని పెంచుతాడు. వినియోగాన్ని పెంచుతాడు. కొత్త వ్యాపారాలు ప్రారంభిస్తాడు. మరికొందరికి ఉపాధి కల్పిస్తాడు. అంటే ప్రభుత్వం విద్యపై పెట్టిన పెట్టుబడి అనేక రెట్లు తిరిగి సమాజానికే వస్తుంది.
ప్రపంచ బ్యాంకు, యునెస్కో వంటి అంతర్జాతీయ సంస్థలు కూడా మానవ వనరుల అభివృద్ధిలో విద్య కీలక పాత్ర పోషిస్తుందని పదేపదే చెబుతున్నాయి. ఒక దేశం లేదా రాష్ట్రం దీర్ఘకాలిక ఆర్థికాభివృద్ధి సాధించాలంటే విద్య, ఆరోగ్యం, నైపుణ్యాభివృద్ధిపై నిరంతర పెట్టుబడులు తప్పనిసరి. కేవలం సంక్షేమ పథకాలతోనే అభివృద్ధి సాధ్యం కాదు. ఆ సంక్షేమాన్ని స్థిరమైన అభివృద్ధిగా మార్చేది విద్యే.
తెలంగాణ యువ రాష్ట్రం. దేశంలో అత్యధిక యువ జనాభా కలిగిన రాష్ట్రాల్లో ఒకటి. ఈ యువశక్తిని సక్రమంగా వినియోగించాలంటే ప్రభుత్వ విద్యా వ్యవస్థను మరింత బలోపేతం చేయాలి. ప్రభుత్వ పాఠశాలలు, కళాశాలలు, విశ్వవిద్యాలయాలకు తగిన నిధులు అందించాలి. ఖాళీగా ఉన్న అధ్యాపక పోస్టులను భర్తీ చేయాలి. ఆధునిక ప్రయోగశాలలు, డిజిటల్ తరగతి గదులు, పరిశోధనా కేంద్రాలు ఏర్పాటు చేయాలి. గ్రామీణ ప్రాంత విద్యార్థులకు నాణ్యమైన విద్య అందుబాటులోకి తీసుకురావాలి.
ప్రత్యేకంగా బీసీ, ఎస్సీ, ఎస్టీ, మైనారిటీ, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన వర్గాలకు చెందిన విద్యార్థులకు ఉన్నత విద్య అందుబాటులో ఉండటం సామాజిక సమానత్వానికి అత్యంత అవసరం. ఒకప్పుడు చదువు కొందరికే పరిమితమైంది. కానీ రాజ్యాంగం ప్రతి ఒక్కరికీ సమాన అవకాశాలు కల్పించింది. ఆ అవకాశాలను వాస్తవంగా మార్చేది ప్రభుత్వ విద్యా విధానాలే. అందుకే విద్యా రంగంలో వెనక్కి తగ్గడం అంటే సామాజిక న్యాయాన్ని బలహీనపరచడమే.
ఈ సందర్భంలో మరో అంశాన్ని కూడా ప్రభుత్వం దృష్టిలో పెట్టుకోవాలి. విద్యార్థులను కేవలం లబ్ధిదారులుగా కాకుండా, రాష్ట్ర భవిష్యత్తును నిర్మించే భాగస్వాములుగా చూడాలి. విధాన రూపకల్పనలో విద్యార్థి సంఘాలు, విద్యావేత్తలు, కళాశాలల ప్రతినిధులు, సామాజిక సంస్థలతో సంప్రదింపులు జరపాలి. ఏ మార్పు చేసినా ముందస్తు చర్చ, స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలు, అమలుకు తగిన సమయం ఉండాలి. అప్పుడు మాత్రమే అనవసర వివాదాలు తగ్గుతాయి.
ప్రస్తుతం ప్రపంచం నాలుగో పారిశ్రామిక విప్లవం దిశగా వేగంగా పయనిస్తోంది. కృత్రిమ మేధస్సు, డేటా సైన్స్, రోబోటిక్స్, సైబర్ సెక్యూరిటీ, సెమీకండక్టర్లు, గ్రీన్ ఎనర్జీ వంటి రంగాల్లో నైపుణ్యం కలిగిన యువతకు విపరీతమైన డిమాండ్ ఉంది. తెలంగాణ కూడా ఈ అవకాశాలను సద్వినియోగం చేసుకోవాలంటే నేటి విద్యార్థులపై పెట్టుబడి పెట్టాల్సిందే. లేదంటే పరిశ్రమలు వచ్చినా స్థానిక యువతకు ఉపాధి అవకాశాలు పరిమితమయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
ప్రభుత్వం ఇటీవల విద్యా రంగంపై కొన్ని సానుకూల ప్రకటనలు చేసినప్పటికీ, అవి నేలస్థాయిలో పూర్తిస్థాయిలో అమలైతేనే ఫలితం ఉంటుంది. పెండింగ్ ఫీజు బకాయిలను దశలవారీగా కాకుండా, నిర్దిష్ట కాలపట్టిక ప్రకారం విడుదల చేయాలి. భవిష్యత్తులో ప్రతి విద్యా సంవత్సరం ప్రారంభానికి ముందే నిధుల ప్రణాళిక సిద్ధం చేయాలి. కళాశాలలు, విద్యార్థులు ఆర్థిక అనిశ్చితిలో పడకుండా శాశ్వత విధానాన్ని రూపొందించాలి.
అభివృద్ధి చెందిన సమాజాల చరిత్ర ఒకే విషయాన్ని చెబుతోంది. వారు భవనాలు నిర్మించే ముందు మనుషులను నిర్మించారు. ఆ మనుషులను నిర్మించిన శక్తి విద్య. అందుకే విద్యపై పెట్టుబడి పెట్టిన ప్రతి ప్రభుత్వం చరిత్రలో నిలిచిపోయింది. విద్యను నిర్లక్ష్యం చేసిన సమాజాలు మాత్రం అవకాశాలను కోల్పోయాయి.
నేడు తెలంగాణ ఒక కీలక దశలో ఉంది. పరిశ్రమలు వస్తున్నాయి. పెట్టుబడులు పెరుగుతున్నాయి. ప్రపంచ సంస్థలు హైదరాబాద్ వైపు చూస్తున్నాయి. కానీ ఈ అభివృద్ధి ఫలాలు ప్రతి ఇంటికీ చేరాలంటే ఆ ఇంట్లోని పిల్లవాడు నాణ్యమైన విద్య పొందాలి. అదే నిజమైన సమగ్రాభివృద్ధి. అదే సామాజిక న్యాయం. అదే బంగారు తెలంగాణకు బలమైన పునాది.
అందుకే మరోసారి స్పష్టంగా చెప్పాల్సిన అవసరం ఉంది—విద్యపై ప్రభుత్వం చేసే ప్రతి పెట్టుబడి ఖర్చు కాదు; అది రాష్ట్ర భవిష్యత్తుపై చేసే అత్యంత విలువైన పెట్టుబడి. నేడు విద్యార్థిపై పెట్టిన ఒక రూపాయి, రేపు అభివృద్ధి చెందిన తెలంగాణ రూపంలో కోట్ల రూపాయల విలువను సమాజానికి తిరిగి అందిస్తుంది. విద్యను బలోపేతం చేయడం అంటే యువతకు భరోసా ఇవ్వడం. యువతకు భరోసా ఇవ్వడం అంటే రాష్ట్ర భవిష్యత్తును సురక్షితం చేయడం. ఇదే ప్రతి ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వ ప్రథమ కర్తవ్యంగా ఉండాలి.
వ్యాసకర్త :
గుజ్జ సత్యం. M.Com,BLISc,PGDCA.
జాతీయ ఉపాధ్యక్షులు
జాతీయ బీసీ సంక్షేమ సంఘం.
